KOST

SATYRYKON 2013:

"Having seen 2.118 works by 585 authors, 
who come from 53 countries of the world, 
the Jury has decided to qualify 129 works 
by 94 authors for the post competition exhibition."

and my diplom project 'elementarz' was awarded there also! >>>

in "Section II:   s a t i r e

3^rd prize, bronze medal and money award of PLN 5.000 

to Ms Klaudia KOST (Poland) for her work ”Primer”."

//photo documentation from my master diplom exam on Academy of Fine Arts in Wrocław, below.

        Moją pracą dyplomową są ilustracje do autorskiego elementarza będącego komentarzem do 
współczesnej rzeczywistości. 

Koncentruje się on na problematyce zaburzeń funkcji rodziny i pełnionych ról społecznych, 

skomputeryzowaniu codzienności i wynikającej z powyższych izolacji społecznej.

        Ilustracje w ironiczny i prześmiewczy sposób wytykają błędy wychowawcze i wzorce jakie dzieci 

naśladują. Wskazują też jak bardzo postrzeganie funkcji społecznych kreowane jest przez utarte 

schematy. To właśnie stereotypy tworzą złudny obraz, wzbudzają oczekiwania i nie nadążając za 

rzeczywistością wywołują swoisty dysonans i dezorientację. Żyjemy w czasach, gdzie rodzina, jako 

podstawowa komórka społeczna występuje w rożnych formach. Co raz szerzej akceptowane i bardziej 

powszechne są inne niż tradycyjny modele jej budowy – tak zwane rodziny niepełne, konkubinaty, 

związki partnerskie, debatowane są nawet równe prawa dla związków homoseksualnych. 

Rażąco gryzie się zatem rzeczywisty stan, ze stanem przedstawianym w szkolnych elementarzach.

        Starałam się zestawić stereotypowe myślenie, z rzeczywistym obrazem zakrawającym 

wydawałoby się o abstrakcję, a jednak będącym życiem realnym. Obrazy zaobserwowane, teksty 

zasłyszane, wyrwane z kontekstu, aczkolwiek trafiające w sedno. Elementarz można nazwać wręcz 

elementarzem „wyrównawczym” dla współczesnych rozczarowanych rodziców wychowanych na 

elementarz Falskiego, którym nie zgadza się rzeczywisty obraz sytuacji. Wyzwolone kobiety pełniące 

często rolę i matki i ojca. Mężczyźni w stereotypowo damskich funkcjach. Dzieci zajmujące się mało 

dziecięcymi tematami. Rozwody, alienacja, ucieczka w wykreowany przez rynek konsumencki świat 
i wyobrażenia.

        Relacje międzyludzkie w dużej mierze zapośredniczone są przez technologię. Podstawowa 

komunikacja dla niektórych łatwiejsza jest w formie zdigitalizowanej, niż w bezpośredniej. Ukrywamy

 się w kolorowym świecie interface’ów, korzystamy z funkcji wyrażania siebie jakie dają nam 

komunikatory i emotikony obrazujące graficznie ludzkie emocje, tracąc podstawowe umiejętności 

komunikacji twarzą w twarz. Język potoczny zdominowany jest przez nazwy własne produktow 

cyfrowych. Zaburzone zostały też proporcje czasu - przepływ informacji jest tak szybki, że ani na 

chwilę nie możemy przestać śledzić cyfrowego świata i wirtualnego życia, żeby być na bieżąco. 

Wprowadza to dezorientację, zagubienie i rozczarowania.

        Starałam się zilustrować wszelkie swoje obserwacje właśnie tych podstawowych ludzkich złudzeń 

i rozczarowań, pragnień, dążeń, bądź obojętności.Moje ilustracje nawiązują formą do dziennika, 

w którym każdy robi własne zapiski i szkice obserwowanej rzeczywistości. Sugerują mój subiektywny 

punkt widzenia i wyboru tematów hasłowo, oszczędne w kresce i kolorze, schematycznie 
i sugestywnie komentując wyselekcjonowane 

przeze mnie zjawiska i sytuacje. Każdy człowiek jako indywidualna i niepowtarzalna jednostka 

posiada własne obserwacje życia codziennego bazujące na doświadczeniach zdobywanych już od 

wczesnych lat dziecięcych. Forma i stylistyka oprawy również nawiązują do podstawowych 

dostępnych środków plastycznych - każdy może skleić ją sobie sam przy odrobinie chęci. 

Jest to również estetyka typowa dla materiałów dydaktycznych dostępnych w czasach, kiedy obecni 

rodzice uczyli się czytać i pisać ze swoich pierwszych elementarzy, notując w zeszytach z makulatury.

        

        Książce towarzyszą puste szkicowniki z okładką elementarza, sugerujące elementarność 

spostrzeżeń w obserwacjach życia codziennego i relacji międzyludzkich. Jest to obszar wspólny dla 

każdego człowieka - relacje, których nie da się uniknąć i które analizujemy całe życie.

        Otwartym pozostaje pytanie czy kiedykolwiek jesteśmy w stanie zrozumieć je w pełni świadomie? 

Relacje, które obecnie rozpoczynają się, a nawet funkcjonują w świecie wirtualnym. Czy istnieje wzór 

na poprawne funkcjonowanie? Czy będzie to wzorzec rodziny pełnej, niepełnej, czy może nawet 

patologicznej? Wzorzec skomplikowany, z drugim mężem/żoną i dziećmi z poprzednich związków, 

przybranym rodzeństwem? Z rodzicami mieszkającymi na różnych kontynentach w wyniku migracji 

zarobkowych? Wzorce zaburzonych priorytetów i wartości?

        Dodatkiem do elementarza są również zmodernizowane tematycznie, szkicowe w formie, plansze* 

dydaktyczne, które wprowadzają i nakreślają tematykę ilustracji zawartych w elementarzu.

        Wszystkie te elementy składają się w całość, eksponowane w zamkniętym pomieszczeniu- 

szkolnej klasie, dokładnie odtworzonej - włącznie z zapachem tablicy, kredy i starej drewnianej 

podłogi. Budzi to wspomnienia, sentymenty, prowokując do introspekcji i umożliwiając kontrastowe 

zderzenie świata imaginacji z obecnym, rzeczywistym stanem. Co zostało pominięte? Gdzie tkwi błąd 

w procesie edukowania, dojrzewania i kształtowania w społeczeństwie? Co rodzi dysonans? 


21cmx25cm, papier, druk cyfrowy /okladka w technice sitodruku/







*/plansze na poprzedniej str./